Historia
Bank Japonii, podobnie ja miało to miejsce w przypadku innych nowoczesnych instytucji tego rodzaju w kraju kwitnącej wiśni, powstał w czasie tak zwanej restauracji Meiji. Przed tymi reformami każde lenno posiadało swój własny pieniądz. Wydana jednak została w latach siedemdziesiątych wieku dziewiętnastego ustawa o zlikwidowaniu lokalnych walut i prowadzenia jednej nowej, a mianowicie jena, który działać będzie w oparciu o system dziesiętny. Utworzony w takowy sposób system bankowy wzorował się przede wszystkim na modelu znanym już w stanach zjednoczonych. Jako pokrycie emitowanych banknotów wykorzystywane były obligacje płatwa, które emitowano w znacznych ilościach, miały one służyć między innymi do wypłacania pensji rocznych każdemu z samurajów. W ramach tego systemu powstawać zaczęły ogólnokrajowe banki, których było w końcu prawie dwieście – każdy z nich posiadał prawo do emitowania pieniądza. Taki typ systemu bankowego doprowadził jednak do wysokiej inflacji, powoduje to że w roku 1881 rozpoczyna się jego przebudowa i wprowadzony zostaje bank centralny, który tym razem wzoruje się na jednym z belgijskich banków tego rodzaju. Bank Japonii oficjalnie rozpoczyna swoją działalność w piętnastym roku Meiji, czyli według naszego kalendarza w roku 1882. Miał on formę przedsiębiorstwa prywatnego, pozostawał jednak cały czas pod kontrolą rządu japońskiego. Wkrótce otrzymuje on status monopolisty jeśli chodzi o emisję pieniądza, a pozostałe banki przekształcone zostały w komercyjne. Przepisy, które regulowały te zmiany wzorowane były na bankach angielskich.